Baba sözcüğü insanlarda hep mutluluk ve güven yaratmıştır. Ve babalarımız derdimizi, neşemizi, hüznümüzü ve mutluluğumuzu paylaştığımız en iyi arkadaşımız olmuştur.
Fedakârlık, sevgi, sabır ve özveri nedir? tarif eder misin? deseler her halde hepimiz, evet ‘o’ babamızdır deriz.
Sabrın, şefkatin, koruyuculuğun, ve bağışlayıcılığın timsali; hayatın anlamını ve tüm güzelliklerini bize aktaran o adam, kimdir? diye sorsalar tabi Babamız deriz.
Varlığımızın temeli; başardığımız her şeyde payları olan tüm babalarımızın sağ olanlarına sağlık; vefat edenlerine rahmet dileriz.
Baba olması nasip olmayan Atamız gibi yürekli adamların ve tüm babaların bu anlamlı günlerini kutlarız.
Saygılarımızla.
ADANA BAROSU BAŞKANLIĞI
Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim / Can Yücel
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla –ha düştü ha düşecek...
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.
Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici – hep, hepp acele işi! ..
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi,
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.
Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40’ı geçerse ateş, çağ’rırlar İstanbul’a.
Bi helallaşmak ister elbet, diğ’mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy’nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin.
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim