KUVAYI MİLLİYE'DEN Düşündü birdenbire kayalardaki adamkaynakları ve yolları düşman elinde kalan bütün nehirleriKim bilir onlar ne kadar büyükne kadar uzundular?Birçoğunun adini bilmiyorduyalnız, Yunan'dan önce ve Seferberlikten evvelgeçerdi Gediz'in sularını başı dönerek.Dağlarda tektek ateşler yanıyorduVe yıldızlar öyle ışıltılı, öyle ferahtılar kişayak kalpaklı adamnasıl ve ne zaman geleceğini bilmedengüzel, rahat günlere inanıyorduve gülen bıyıklarıyla duruyordu ki mavzerinin yanındabirdenbire beş adım sağında onu gördü.Paşalar onun arkasındaydılar.O, saati sordu.Paşalar: "Uc" dediler,Sarisin bir kurda benziyordu.Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.Yürüdü uçurumun basına kadar,eğildi, durdu.Bıraksalarİnce, uzun bacakları üstünde yaylanarakve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarakKocatepe'den Afyon ovasına atlayacaktı. Nazım Hikmet